هنوزم یار تنهایم       به دیدار تو می آیم  ،   باز می آ یم

اگر چه فرستی باشد    مجال صحبتی باشد    حرف خواهم زد

مي خوام فرياد بزنم

انزوای درد را در مان بجز احساس نیست

خوشه چین را وقت خرمن احتیاج داس نیست

پیش بیدردان علاج درد جستن ابلهیست

آبرو را عزتی باید کسی را پاس نیست

درددل راچاره جستم ناامیدی رخنه کرد

تار وپود جستجورا همت کرباس نیست

دست را بهر طلب بر آسمان کردم بلند

وین ندا آمد که در این جا الهناس نیست

پیش شیطان رفتم واز وی مدد جستم نکرد

اعتماد و اعتقاد هم خالی از وسواس نیست

طیب و اشهد زبان لال را گویا نکرد

گوش کر را بینشی بر سورهء اخلاص نیست

نقش موزون حسن معنی را معین میکند

زشت را زیبا نمودن  خلقت عکاس نیست

دل ترک بر داشت بردم در دکان شیشه گر 

وین عجب بین دربساطش خط کش و الماس نیست

روي قبرم بنويسيد کبوتر شد و رفت زير باران غزلي خواند ،

دلش تر شد و رفت چه تفاوت که چه خورده است غم دل يا سم،

 آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت ؛

روز ميلا د : همان روز که عاشق شده بود مرگ با لحظه ي ميلا د برابر شد و رفت،

 او کسي بود که از غرق شدن مي ترسيد،

 عاقبت روي تن ابر شناور شد و رفت ،

هر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد پسری ساده که يک روز کبوتر شد و رفت .